Array

 

 

 

Rolnictwo i leśnictwo Lubniewice

 

 

W krajach UE wymogiem prawnym jest dyrektywa 93/43/EEC, która obejmuje higienę środków spożywczych. Po wprowadzeniu tej dyrektywy, wszystkie firmy działające w, tzw. "biznesie żywnościowym", są zobowiązane do wykrywania wszelkich możliwych zagrożeń. Dyrektywa ta jest obowiązkowa dla wszystkich krajów członkowskich i zaleca firmom działającym w biznesie żywnościowym stosowanie systemu HACCP jako metody gwarantującej analizę zagrożeń.

W Polsce pierwszym sygnałem HACCP było rozporządzenie MZiOS z 22 sierpnia 1996 r., które dotyczy produkcji dietetycznych środków spożywczych i używek przeznaczonych do celów dietetycznych i odżywek. Wg tego rozporządzenia, "kontrola wewnętrzna dietetycznych środków spożywczych powinna być ustalona przez kierownika zakładu produkującego środki dietetyczne na podstawie krytycznych punktów kontroli (HACCP) ...".

Kolejnym sygnałem było rozporządzenie MZ z 28 lutego 2000 r., które zawiera zasady GMP i GHP, będące podstawą do wprowadzenia HACCP. Przygotowanie książki Dobrej Praktyki Higienicznej przez zakłady produkujące żywność, przygotowuje zakłady do wprowadzenia systemu HACCP.

11 maja 2001 Sejm RP znowelizował ustawę o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia, na mocy której system HACCP jest obligatoryjny dla dużych przedsiębiorstw (powyżej 250 osób).

26 sierpnia 2006 r. weszła w życie nowa Ustawa o bezpieczeństwie żywności i żywienia, podkreśla ona, iż podmioty działające na rynku spożywczym są obowiązane przestrzegać w zakładach wymagań higienicznych określonych w Rozporządzeniu (WE) nr 852/2004 w sprawie higieny produktów żywnościowych.

 


Wprowadzenie systemu HACCP jest możliwe dzięki wdrożeniu, tzw. 12 kroków HACCP :
  1. Powołanie Zespołu HACCP, który:
    • jest organem opracowującym system HACCP (zwykle 4-6 osób. małe przedsiębiorstwa mniej),
    • składa się z osób o dużej wiedzy i doświadczeniu, reprezentujących różne dyscypliny
  2. Dokładny opis produktu.
  3. Określenie przewidywanego sposobu użycia produktu przez konsumenta.
  4. Opracowanie schematu blokowego procesu produkcji.
  5. Weryfikacja powyższego schematu.
  6. Określenie wszystkich potencjalnych zagrożeń.
  7. Określenie CCP (punktów krytycznych).
  8. Ustalenie granic dla każdego CCP.
  9. Ustalenie monitoringu każdego CCP.
  10. Ustalenie działań korygujących dla CCP.
  11. Ustalenie procedury weryfikacji.
  12. Przygotowanie dokumentacji.